Foto Daan Ruiter - Zwarte achtergrond

OVER Daan

Mijn naam is Daan Ruiter. Geboren in een klein dorp in de kop van Noord-Holland, aan de rand van het IJsselmeer. In Andijk vond ik als kind mijn veilige thuishaven, samen met mijn ouders en twee jongere zussen.

Een nuchtere West-Fries ben ik zeker. Poten in de klei, recht door zee. Die instelling bracht me ver. Lange tijd dacht ik dat het leven vooral ging over doelen stellen, hard werken en vooruitgaan. Tot ik ontdekte dat veel van de antwoorden waar ik naar zocht niet vóór me lagen, maar ergens anders.
Niet nog harder werken. Niet nog beter presteren. Maar stilstaan bij wat er onder mijn gedrag schuilging. Die zoektocht vormde uiteindelijk de basis voor het boek Autonoom en voor het werk dat ik vandaag doe.

In mijn werk ontmoet ik mensen die merken dat ze steeds opnieuw hetzelfde tegenkomen. In hun relaties, werk, gezondheid of gedrag. Mensen die voelen dat er iets wringt, maar niet altijd begrijpen waar dat vandaan komt. Mensen die veel over zichzelf weten, maar merken dat begrijpen niet automatisch leidt tot verandering.

Gedrag vertelt namelijk zelden het hele verhaal. Onder gedrag liggen vaak overtuigingen, loyaliteiten, angsten en oude pijn. Het gedrag dat we zo graag willen veranderen, blijkt vaak een slimme oplossing te zijn geweest voor iets dat ooit nodig was.

Dat is waar mijn werk over gaat. Niet over diagnoses of etiketten. Niet over trucjes of snelle oplossingen. Maar over het zichtbaar maken van wat zich vaak buiten ons bewustzijn afspeelt.

Ik combineer daarbij coaching, systemisch werk, ademwerk en ander lichaamswerk. Soms confronterend, vaak verhelderend en altijd gericht op de vraag wat iemand werkelijk nodig heeft om weer meer autonomie te ervaren in zijn of haar leven.

Na het verschijnen van Autonoom ontving ik honderden berichten van lezers. Mensen die zich herkenden in de verhalen, de patronen en de maskers die in het boek worden beschreven.

Van één lezer ontving ik een zin die me altijd is bijgebleven:

"Ik heb je boek niet gelezen, maar ik heb mezelf gelezen via jouw boek."

Voor mij vat dat precies samen waar Autonoom over gaat. Niet over mij. Maar over ons. Over de mens die zichzelf herkent in de ander.

Omdat de vraag naar begeleiding de afgelopen jaren sterk groeide, heb ik bewust gekozen om steeds meer met groepen te werken. Niet omdat ik mensen niet individueel wil begeleiden, maar omdat ik geloof dat groepswerk iets zichtbaar kan maken wat je alleen soms moeilijk kunt zien.

In een groep ontstaat vaak snel herkenning. Mensen ontdekken dat ze niet de enige zijn die worstelen met bepaalde patronen, gedachten of gevoelens. Dat wat jarenlang persoonlijk leek, blijkt vaak verrassend menselijk.

Vandaag de dag geef ik daarom vooral trainingen en workshops. Op individuele basis werk ik alleen nog met een kleine, selecte groep mensen uit mijn bestaande netwerk.

Wil je me beter leren kennen, dan nodig ik je uit om Autonoom te lezen. Daarin neem ik je mee in mijn persoonlijke verhaal en de inzichten die mijn kijk op menselijk gedrag hebben gevormd.

Of misschien ontmoeten we elkaar tijdens een van de Autonoomdagen.

Je bent van harte welkom.

Daan

Vind je het leuk om meer over mij en mijn werk te horen en zien? Kijk dan hieronder:

Anderen over mij

Mijn werk met mensen vindt plaats in de schaduw: daar waar het grote publiek niet meekijkt. In alle veiligheid, op een plek waar mijn klanten in volledige openheid zichzelf kunnen zijn.

Zo nu en dan kiest een van mijn klanten ervoor om met zijn of haar verhaal naar buiten te treden. Die openlijke dankwoorden waardeer ik. Mijn klanten hebben de vrijheid om over onze samenwerking te praten, maar ik doe zelf geen uitspraken in de media over mijn werk met hen. Hun privacy staat voorop. Ik bied mijn klanten rust en veiligheid in een wereld waarin voortdurend iets van hen wordt gevraagd.

Bekijk en lees hieronder wat anderen over mij zeggen

(Bron: FEYENOORD ONE)
Foto Quilindschy Hartman

Hartman: “Ik twijfelde: ga ik het wel halen?”

Vanaf zijn zeventiende werkt Quilindschy Hartman samen met gedragscoach Daan Ruiter, die gesprekken met hem voerde als hij even niet lekker in zijn vel zat. “Het was onzeker of ik een contract zou krijgen bij Feyenoord en ik zat destijds ook niet lekker in mijn vel. Via mijn zaakwaarnemer ben ik bij hem terechtgekomen. Ik vond het fijn dat ik alles kon vertellen aan iemand die erbuiten stond. Soms hangt er een beetje een taboe omheen, alsof je zwak bent. Je maakt zoveel mee als jonge speler, dan is het heel goed om erover te praten.” 

De vraag of hij wel profvoetballer zou gaan worden, hield hem het meest bezig. “Ik twijfelde: ga ik het wel halen? En wat als het niet lukt? Ik wilde niets anders. Daar had ik heel veel moeite mee. Ik legde mezelf veel druk op, dat ik prof móést worden. Daan en ik proberen de zaken in perspectief te zetten. Hoe groot is het probleem nou echt? Wat kan je eraan doen? In het slechtste geval zou ik geen profvoetballer worden, dat hoefde niet erg te zijn. Dat moest ik doorkrijgen. Zo kreeg ik meer rust, waarna ik beter ging spelen en mijn eerste contract kon tekenen.”

(Bron: NRC)
(Bron: ESPN)
Foto Mohamed Ihattaren

Ihattaren: “Wil beter mens worden”

Mo Ihattaren consulteerde Bram Bakker en Daan Ruiter. De twee werken onder meer met EMDR, met familieopstellingen – een techniek om de gezinsdynamiek bloot te leggen die mogelijk ten grondslag ligt aan persoonlijke problemen – en met ademhalingsoefeningen. Met Ruiter, die ook werkt met sporters als Quilindschy Hartman, Orkun Kökçü en Cyriel Dessers, spreekt Ihattaren wekelijks. Ruiter schreef ook het boek Autonoom (2024), dat ‘helpt bij het ontwikkelen van je persoonlijkheid’. “Bakker en Ruiter zijn toppers,” zegt Ihattaren. “Ze hebben me echt geholpen. Mijn doel: ik wil allereerst een beter mens worden”.

(Bron: HET PAROOL)
Foto Cyriel Dessers

Dessers: “Burn-out was niet veraf”

“Neem het van mij aan: het mentale aspect van profvoetbal wordt zwaar onderschat. Wekelijks die commentaren in de pers, van het publiek, de sociale media. Het doet wat met een mens. Ik scoorde een paar belangrijke goals voor Feyenoord, tegen Sparta en Europees tegen Union Berlin. Daar droom je van. Dat zijn unieke hoogtepunten. En toch voelde ik geen euforie, geen vreugde. Niet oké, eigenlijk. Ik kwam bij Daan Ruiter terecht, de gedragscoach. Wat bleek: die burn-out was niet veraf. Die gesprekken waren zo’n opluchting. Ik kan het moeilijk onder woorden brengen. Lang verhaal kort: Daan is er mee verantwoordelijk voor dat ik nadien ben blijven scoren. En nog belangrijker: dat het weer goed zat in mijn hoofd.”

CYRIEL DESSERS, INTERVIEW IN HET NIEUWSBLAD
Foto Quilindschy Hartman

Jurriën Timber: “Dit boek lees je met markeerstift”